1930

   1930 rok przyniósł zdecydowany przełom w historii i rozwoju  boksu profesjonalnego w Jugosławii. 
   Wcześniej organizowano pojedyncze walki z udziałem Modrica, Tomica czy Rizmana jednak były to imprezy rzadkie
   bez sensownej ciągłości.  
   Dopiero kiedy prężny promotor Toma Stanisavljevic skupił wokół siebie grupę zdolnych pięściarzy takich jak:
   Ivan Rizman, Willy Hiber,, Vlada Cobanovic, Rudolf Huterer i paru innych otworzył nowy rodział w historii boksu
   zawodowego w Jugosławii.
   Zaczął im montować mityngi najpierw w krajowym wydaniu gdzie walczono na krótkich 4 i 6-rundowych
   dystansach ale potem szybko zaczął ściągać znanych zagranicznych rywali wśród których  byli najpierw
   Austriacy na czele z Hansem Wesselitschem a później Węgrzy których reprezentowali m.in. Janos Micsicsak
   i Sandor Sobolevszky.
   Co ważniejsze Jugosłowianie wcale nie odstawali od bardziej rutynowanych rywali i osiągnęli całkiem
   przyzwoite rezultaty. 
   Ten rok był bardzo obfity w ilość mityngów i stoczonych pojedynków, trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć,
   że tak naprawdę nie było wtedy jeszcze "sztywnego" podziału na amatorów i zawodowców.
   I jedni i drudzy walczyli na różnych dystansach co jest ogromnie trudne  w sensownym zbilansowaniu rekordów
   wielu pięściarzy.
   Z czasem zaczęła się jednak wyraźnie krystalizować grupa "profesjonałów";zaczęto wyłaniać
   "zawodowych mistrzów Jugosławii" a pierwszymi takimi czempionami zostali: Vlada Cobanović (w wadze lekkiej) 
   i Willy Hiber (w wadze średniej). 

Dodaj do: